De nieuwe fiets

Over de bergpassen in begin mei, van Cucchietti tot Amsterdam/Beek werd een moeizame tocht:

Op de passen boven de 2.000 m lag sneeuw. En verder ook nog het natte weer tegen. Koude en gevaarlijke afdalingen. Dus veel km's per trein afgelegd …

DJ stelt wel 5 regels op, aan alleen de 1ste kan ik mij met moeite houden:
Geen koffie voor 2 uur fietsen! (De andere: niet teveel alcohol; 8 uur slapen; niet roken; niet telefoneren, wel sms-en; zijn te gemakkelijk!)

Hij wilde de tocht alleen afleggen; dat viel wel mee: hij sms-t en belt heel wat af. En alleen vanwege maar 5 kg in zijn rugzak is hij niet doorfietsend (woordspelling van doorlopend! tja, hoe verzin ik het?!) zijn fiets-blog bij te houden.

Bovendien fietsen de dood en zijn vader ook nog mee … Zonder sentimenteel of al te filosofisch te worden zijn dat de aangrijpende momenten, die me van de tocht/het verslag bijblijven.

Specht

De Specht kondigt zijn bezoek steeds aan met een luid: 'Tjek! Tjek! Om dan direct op het pinda-net, nog over van de afgelopen winter, te landen en daar stevig en hard op in te hakken

De rode achterkop net niet goed te zien ... foto om hoek van balkondeur genomen om de specht te verassen.

en binnen enkele ogenblikken een pinda te mijnen. Even hangt-ie nog aan het net (zo eng opgehangen om ervoor te zorgen dat eigenlijk alleen mezen bij de pinda's kunnen en dus niet de grote opvreters zoals de scheel-groene schreeuwlelijken: halsbandparkieten) de nek al in vliegrichting gestrekt met de pinda duidelijk in de snavel. En weg is-ie weer: een mannetje grote bonte. Hij komt nu zeer regelmatig en zelfs vandaag in regenenstormachtige weer. De rode nek helemaal verwaaid tot een kuifje!